Ито Хиробуми

Ито Хиробуми 伊藤博文
Лауазымы
1-ші Жапония Премьер-министрі
22 желтоқсан 1885 — 30 сәуір 1888
Монарх	Мэйдзи
Ізашары	лауазымы ұйымдастырылған
Ізбасары	Курода Киётака
5-ші Жапония Премьер-министрі
8 тамыз 1892 — 31 тамыз 1896
Монарх	Мэйдзи
Ізашары	Мацуката Масаёси
Ізбасары	Мацуката Масаёси
7-ші Жапония Премьер-министрі
12 қаңтар — 30 маусым 1898
Монарх	Мэйдзи
Ізашары	Мацуката Масаёси
Ізбасары	Окума Сигэнобу
10-шы Жапония Премьер-министрі
19 қазан 1900 — 10 мамыр 1901
Монарх	Мэйдзи
Ізашары	Ямагата Аритомо
Ізбасары	Кацура Таро
1-ші Корея генерал-резиденті
3 наурыз 1906 — 14 маусым 1909
Монарх	Мэйдзи
Ізашары	Сонэ Арасукэ
Өмірбаяны
Білімі	Ұлыбритания университет колледжі
Мамандығы	Экономист
Діні	Синтоист
Дүниеге келуі	16 қазан 1841 (1841-10-16) Хаги қаласында, Тесю княздігінде, Токугава сёгунаты
Қайтыс болуы	26 қазан 1909 (1909-10-26)(68 жас) Харбин, Цинь Империясы
Жерленді	Токио, Жапония
Туған кездегі есімі	Хаяси Рисукэ
Әкесі	Хаяси Дзюдзо (жапон. 林十蔵)
Анасы	Хаяси Котоко (жапон. 林琴子)
Жұбайы	Ито Умэко (жапон. 伊藤梅子)
Балалары	қыздары: Садако (жапон. 貞子) Икуко (жапон. 生子) Асако (жапон. 朝子) ұлдары: Хирокуни (жапон. 博邦, асыранды баласы) Бункити (жапон. 文吉) Синъити (жапон. 眞一, асыранды баласы)
Ғылыми қызметі
Ғылыми аясы	Йельс университетінің құрметті ғылым докторы
Ито Хиробуми Ортаққорда
өңдеу

Ито Хиробуми (жапон. 伊藤博文 (1841–1909) — көрнекті жапон саясаткері, бірінші (сол сияқты, бесінші, жетінші, оныншы) Жапон премьер-министрі, бірінші (сол сияқты, үшінші, сегізінші, оныншы) Құпия Кеңес төрағасы, Жапон Конституциясы жобасының ауторы. Мэйдзи Жаңғыртуы көшбасыларының бірі, генро – император кеңесінің тізіміне енді. Йель университетінің Құрметті докторы.

Ито Хиробуми 16 қазанда 1841 жылы Тесю кінәздігінің вассальді тәуелділігінде болған Хаги кінәздігінің (бүгінгі күні Хаги қаласы Ямагути префектурсының құрамына енеді) астанасында дүниге келді. Әкесі Ито Хаяси Дзюдзо шаруа болған адам. Ол Ито жанұясына асырап алынып, асигару дәрежесін иеленіп, Ито тегін алды.

1867 жылы Ито Хиробуми гоятои дәрежесіне көтеріліп, ресми түрде самурай мәртебесін алды. 1868 жылы ол сыртқы істер жөніндегі үкімет кеңесшісі (санъё) болып тағайындалып, Хёго префектурасын басқарды. Сол жылы префектура орталығы Кобе шетелдіктерге ашылып, аймақ Жапонияның модернизация және интернационализация орталықтарының біріне айналды.

1870 жылы Ито АҚШ-қа жіберіліп, Батыстың қаржы және валюта жүйесін зерттеді. Ол мемлекеттік хатшы Гамильтон Фишпен кездесіп, АҚШ Конституциясының және негізгі заңдардың көшірмесін сыйға алды. Дегенмен, Ито американдық үлгіні Жапонияға жарамсыз деп санады. Еліне оралған соң қоғамдық жұмыстар мен қаржы саласында басшылық қызмет атқарып, княздық жүйенің орнына префектуралық әкімшілік құрылымды енгізуге қатысты.

1871 жылы Ито Батыс елдеріне зерттеу және дипломатиялық миссия жіберуді ұсынды. Бұл ұсыныс қабылданып, 107 адамнан тұратын Ивакура миссиясы сыртқы істер министрі Ивакура Томоми басшылығымен жіберілді; Ито оның орынбасарларының бірі болды. Бұл сапар кезінде ол Жапонияның Батыс тәжірибесінен үйреніп, дамуы қажет деген көзқарасты ұстанды.

1873 жылы Сэйканрон деп аталатын пікірталаста Ито Жапонияның Кореяға соғыс ашуға дайын еместігін айтып, соғысқа қарсы шықты.

1878 жылдан бастап ішкі істер министрі ретінде Ито Рюкю аралдарын Жапония құрамына қосу ісінде маңызды рөл атқарды. 1879 жылы үкімет өкілі Мацуда Митиюки Рюкю астанасы Нахаға келіп, король Сё Тайға ультиматум қойды. Маусым айында Сё Тай Иокогамаға жеткізілді, ал Рюкю Жапонияға қосылды, Қытайдың наразылығына қарамастан.