Шырын (өзб. Shirin/Ширин) — Өзбекстанның Сырдария облысындағы қала.
| Қала | |
| Шырын | |
| өзб. Shirin/Ширин | |
 | |
| Әкімшілігі | |
|---|---|
| Ел |
|
| Облыс | |
| Тарихы мен географиясы | |
| Координаттары | 40°13′37″ с. е. 69°08′04″ ш. б. / 40.22694° с. е. 69.13444° ш. б. (G) (O) (Я)Координаттар: 40°13′37″ с. е. 69°08′04″ ш. б. / 40.22694° с. е. 69.13444° ш. б. (G) (O) (Я) |
| Құрылған уақыты | 1972 |
| Қала статусы | 1972 |
| Уақыт белдеуі | UTC+5:00 |
| Тұрғындары | |
| Тұрғыны | 18 900 человек адам |
| Сандық идентификаторлары | |
| Телефон коды | +998 67 |
| Пошта индексі | 120219-120220 |
Шырын шекарасы | |
Сипаттама
Ол Сырдариядан тарайтын шөлдала каналының бойында, Тәжікстанмен және Ташкент облысымен шекаралас жерде орналасқан. Қала маңында Фархад темір жол стансасы, Фархад су электр стансасы және Сырдария ГРЭС-і бар.
Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық
Шырын — шағын қала. Халық саны бойынша өз елінде (Өзбекстан) 114-орында және өз аймағында (Сырдария облысы) 5-ші орында. Оның жаһандық рейтингі шамамен 19 706-шы орында.
Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық: Бекабат (9 км), Жаңаабат (12 км), Баяут (22 км), Спитамен (22 км, Тәжікстан), Зафарабат (24 км, Тәжікстан), Хауас (25 км), Жаңажер (26 км), Мехрабад (32 км, Тәжікстан), Бустон (36 км, Тәжікстан), Истаравшан (39 км, Тәжікстан), Хожант (42 км, Тәжікстан), Гүлістан (45 км), Наурыз (46 км), Балашаһар (47 км), Сүлікті (49 км, Қырғызстан), Диқанабат (50 км), Гафуров (50 км, Тәжікстан), Раззақов (54 км, Қырғызстан), (55 км, Тәжікстан).
Тарихы
Шырын — Сырдария ауданындағы ғана емес, бүкіл Өзбекстандағы ең жас елді мекендердің бірі. Оның іргесі — 1972 жылы 27 маусымда салынып жатқан Сырдария жылу электр орталығына (ЖЭС) жақын бірнеше ауылдар бір елді мекенге біріктірілген кезде қаланды. Сәйкесінше, сол кезде зауыт жұмысшылары мен олардың отбасылары тұратын заманауи панельді көпқабатты үйлер салынды. ЖЭС 1981 жылы толығымен іске қосылды және қазіргі уақытта елдегі электр энергиясының шамамен 30% өндіреді. Ширин сонымен қатар Тәжікстанда орналасқан Фархад су электр стансасының (СЭС) алаңы болып табылады.
Кеңес дәуірінде қаланың этникалық құрамы өте алуан түрлі болды, Еуропа республикаларынан көптеген өкілдер болды. 1990 жылдардың басында қаладан орыс тілді халықтардың айтарлықтай кетуі басталды.
Экономикасы және инфрақұрылымы
Қалада электр стансасы, Сырдария жылу электр станциясы, сауда және тұтынушыларға қызмет көрсету пункттері, машина жасау зауыты, күнделікті нан және нан өнімдерін шығаратын зауыт, спирт зауыты және т.б., сондай-ақ 60-тан астам әр түрлі жеке және шағын кәсіпкерлік субъектілері орналасқан. Қалада төрт жалпы білім беретін мектеп, бір музыка мектебі, екі кәсіптік лицей, театр, қалалық базар, бес кітапхана, екі мұражай, аурухана, балалар ауруханасы, сауықтыру пункті, екі ауылдық дәрігерлік амбулатория, екі фельдшерлік пункт, дәріхана, санаторий бар.